Page 19 - Schults_Magazine_2021

18 SCHULTS JUBILEUM MAGAZINE SCHULTS JUBILEUM MAGAZINE 19

Interview Iwan Pankow “Ik kijk nu terug op meer
Omhoog dan 38 jaar bij familiebedrijf

Schults Nederland. Waar mijn
mogelijkheden en kansen altijd
klimmen groter waren dan in een loterij!
De weg ernaartoe is met enkele
hobbels en kuilen gerealiseerd,

die enkele keer dat ik viel, moest
op de ik opstaan, doorgaan en ervan
leren. Het heeft mij ontwikkeld
en gevormd tot de persoon
die ik nu ben en ik wil mijn
ladder collega’s dan ook bedanken voor
hun samenwerking. Voor het
vertrouwen dat ik heb gekregen
van de heer Schults sr. zal ik hem

altijd dankbaar zijn.”

Zijn hart ligt bij het herstellen van monumentale panden en Zo gezegd, zo gedaan Steeds meer vrijheid De volgende stap
renovatieprojecten; bedrijfsleider/projectleider Iwan Pankow is Eenmaal op de LTS aangekomen hoefde Iwan niet lang na te Na de renovatieklus in Bru ging Iwan als leerling mee met Albert De projectleider van Iwan ging naar “binnen” toe, naar kantoor en
al sinds 1983 werkzaam bij Schults. Begonnen als leerling en nu denken over zijn keuzevak: schilderen natuurlijk! In ‘82 was hij Klink, die vooral werkzaam was in de particuliere sector. “Albert er kwam een plekje als projectleider vrij. Iwan is toen gevraagd of
verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken en “zijn” klaar om aan het werk te gaan; het jaar waarin de crisistijd zijn werkte graag in kleine groepen en het liefst alleen. We kwamen hij het schilderwerk wilde loslaten en de rol van projectleider op
projecten. Hij is van mening dat het doorschuiven binnen een dieptepunt bereikte. Het vinden van een baan was niet makkelijk vaak bij klanten thuis en dan moet je heel beleefd zijn, netjes zich te nemen. Die kans heeft hij met beide handen aangepakt.
organisatie heel veel meerwaarde geeft aan een bedrijf, maar en na enkele sollicitaties had Iwan nog steeds geen werk. Hij werken en goed werk leveren.” En zo ging de leerweg van Iwan Maar hij was niet de enige die een stapje omhoog kon doen, want
ook aan de werknemer. Want hoewel Iwan zelf nog zelden probeerde daarom nog via Dick Schults – die hij van het voetballen verder. Hij kwam terecht in een groepje met andere leerling- ook leerling Dijno groeide mee. Djino nam op zijn beurt weer de
schildert, weet hij wel hoe het moet en nog belangrijker: waar kende – of er nog een plekje was bij Schults Schilders. Maar helaas, schilders, onder begeleiding van leermeester John Meuldijk. Samen werkzaamheden van Iwan over. Wat Iwan wel lastig vond aan
het mis kan gaan en wat ervoor nodig is om een project te laten dat was er niet. Gelukkig kon hij toch snel aan de slag en dichter voerden zij projecten voor woningbouwverenigingen uit. Beetje bij deze nieuwe rol was het leidinggeven aan collega’s naast wie hij
slagen. bij huis dan verwacht. Noordgouwe werd namelijk als woonplaats beetje kregen Iwan en de andere leerlingen steeds meer vrijheid. eerst stond te schilderen. Toch bleek het hem niet veel moeite
ingeruild voor Zierikzee en Iwan kon, samen met één van zijn Na het behalen van het vakdiploma Gezel schilder in de avonduren te kosten, als een-na-jongste van acht kinderen was hij heel
Het begon met een klompje hout broers, zijn vader helpen met de verbouwing van hun nieuwe huis. was er nog een leerlingproject in Goes waar het volledige proces sociaal opgegroeid. “Ik probeer altijd iedereen in z’n waarde te
Iwan wist al op jonge leeftijd dat schilderen zijn ding was. doorlopen kon worden, van calculatie tot oplevering. “Met z’n allen laten en mijn werk altijd vanuit het oogpunt van mijn collega’s te
Op de lagere school kwam dit al naar voren tijdens de lessen Netjes op weg met een broodtrommel, fruit en melk in een witte Datsun bus de Zeelandbrug over. We voelden ons net benaderen. Ik merk wel dat dat gewaardeerd wordt”, aldus Iwan.
handenarbeid. Gegeven door meneer Kruger uit Haamstede, een Voordat je het weet is er weer een jaar voorbij en Iwan besloot als in de toen nieuwe televisieserie The A-Team. Het was heel
gemeentelijke schilder die ook het schilderwerk en onderhoud om het nogmaals te vragen bij Schults. In de zomer van ‘83 kon gezellig en hebben ook veel geleerd van elkaar. Het gros werkt nog Maar Iwan was nog niet klaar met doorgroeien. De laatste
van de school op zich nam. Hij liet de kinderen een bootje maken Iwan langskomen op het kantoor van Schults voor een gesprek steeds hier bij Schults.” stap die hij gemaakt heeft binnen het bedrijf was toen hoofd
van een klompje hout. Zagen, schuren, plamuren en schilderen; met de toenmalige projectleider Leen Vis. De aanhouder wint, bedrijfsbureau Warrie Admiraal met pensioen ging. Weer een
ze moesten er allemaal aan geloven… En Iwan vond het leuk. want de maandag erop moest Iwan al meteen klaarstaan voor Van leerling naar zelf leermeester zijn mooie nieuwe uitdaging die hij niet kon weerstaan. Echter was er
Zo leuk zelfs dat hij op de vrije woensdagmiddag terug naar zijn eerste klus. Die eerste werkdag werd hij opgehaald door Om nog verder te groeien, moest Iwan kiezen tussen meester- wel een voorwaarde vanuit Iwan zelf: dat hij één dag in de week
school kwam om meneer Kruger te helpen. Daar stond hij dan Loek Tres. “Ik kan het me nog goed herinneren, het was de schilder of het ondernemerschap. De interesse lag meer bij het zijn werk als projectleider zou aanhouden. Hij was er nog niet klaar
als 11-jarige jongen, vrijwillig plinten te schilderen op zijn vrije Julianastraat in Bruinisse. De kern van Bru. En voordat het tijd regelen van de projecten en het cijfermatig bijhouden dan bij het voor om vijf dagen op kantoor te zitten en wilde niet zijn connectie
woensdagmiddag. was om de eerste koffiepauze te nemen waren de bewoners al schilderen zelf. Sindsdien heeft Iwan zich gefocust op de planning, met de werkvloer verliezen. Djino groeide wederom mee en heeft
met elkaar in overleg: bij wie gaan de schilders als eerste op de kosten en de kwaliteit van de schilderprojecten binnen Schults. Ook toen Iwan opgevolgd als projectleider. Of Iwan ooit spijt heeft
koffie?”, vertelt Iwan. “Het was nog net geen ruzie over wie er volgde hij een leermeestercursus, omdat hij ook graag een ander gehad dat hij de kwast heeft weggelegd? “Als ik had willen blijven
voor ons ging zorgen. Ik moest mijn broodtrommel voortaan ook wilde helpen zoals hij is geholpen in al die jaren. Zijn eerste leerling schilderen, dan had ik meesterschilder moeten doen. En in die 38
maar thuislaten, morgen stond er namelijk mosselen en soep op was Dijno Sadhoeram, met wie hij vele jaren met veel plezier heeft jaar heb ik nooit een seconde spijt gehad dat ik hier ben blijven
het menu. Dat waren wel andere tijden…” samengewerkt. En nog steeds, Dijno is nog altijd zijn collega. ‘hangen’.”